அனைவரும் கண்ணுக்குத் தெரியாத மனநலம் தொடர்புடைய ஒரு போராட்டத்தில் போராடி வருகின்றனர்

  

ஒவ்வொரு நபர்களின் கண்களை சற்று உற்று நோக்கி பார்த்தல் அவர்களின் இயல்பு தன்மைக்கு எதிரான ஓர் அல்லது பல உணர்ச்சிகளை அறியலாம்! அவை அவை ஒவ்வொன்றும் ஒரு கதையைச் சொல்லும். வேறு யாராலும் பார்க்க முடியாத, புரிந்துகொள்ள முடியாத ஒரு கண்ணுக்குத் தெரியாத போரை நீங்கள் நடத்துவது போல் எப்போதாவது உணர்ந்திருக்கிறீர்களா? நாம் அனைவரும் ஏதோ ஒரு கட்டத்தில் அங்கு இருந்திருக்கிறோம், இல்லையா? ஆழ் சிந்தனைக்கு கீழே, நீங்கள் துணிச்சலான முகத்தை வெளிப்படுத்தும் அந்த தருணங்கள், ஒரு யுத்தத்தை கையாள்வது போல் நீங்கள் உணர்ந்திருப்பீர்கள். இன்று, நாம் போராடும் கண்ணுக்குத் தெரியாத போர்கள் பற்றின கதையைப் பகிர்ந்து கொள்ள விரும்புகிறேன், அவை பெரும்பாலும் நம்மைத் தனிமையாகவும், அதிகமாக சிந்திக்கவும் வைக்கின்றன.

வெளியில் இருந்து, எல்லாம் நன்றாக இருக்கிறது. ஆனால் ஆழமாக, நான் சுய சந்தேகம் மற்றும் பதட்டத்துடன் எனக்குள்ளே மல்யுத்தம் செய்கிறேன், நான் நினைவில் கொள்ளும் வரை என் தோழனாக இருந்த ஒரு அமைதியான போராட்டம். நான் எவ்வளவு கடினமாக முயற்சி செய்தாலும், அதனை விட்டு மீள முடியவில்லை என்று பலர் உணர்வதுண்டு. சில நாட்களில், இந்த கண்ணுக்கு தெரியாத எடையுடன் வாழ்வில் நடந்து செல்வது போல் நீங்கள் உணரலாம்.

இது போன்று இன்னும் எத்தனை பேர் தங்கள் கண்ணுக்கு தெரியாத சுமைகளை சுமக்கிறார்கள் என்று நான் சிந்திப்பதுண்டு. உங்கள் நண்பர்கள் வட்டாரத்தில் ஒருவர், எப்போதும் மகிழ்ச்சியாகத் தோன்றலாம், ஆனால், அவர் மனதில் தனிமையுடன்,அல்லது ஊடுருவும் எண்ணங்களுடன் போராடிக்கொண்டிருப்பார். நீங்கள் அதனை எப்போதாவது கவனிக்க நேரம் எடுத்திருக்கிறீர்களா! எனது உள் கொந்தளிப்பை மறைப்பதில் நான் சிறப்பாக செயல்படுகிறேன், தீர்ப்பு அல்லது பரிதாபத்தைத் தவிர்ப்பதற்காக, பொருந்தக்கூடிய வலிமை மற்றும் பின்னடைவின் முகமூடியை அணிந்திருக்கின்றேன். ஆனால் இந்த சுழற்சியில் இருந்து விடுபட என்ன செய்வது? என் கண்ணுக்கு தெரியாத போர்களைப் பற்றி வெளிப்படையாகப் நான் யாரிடம் மற்றும் எப்படி பேசுவது? கண்டிப்பாக ஒருவராவது இருப்பார்.

ஆழ்ந்த இழப்புகளை நான் கையாளும் போது குறிப்பாக சவாலான காலத்தை நான் நினைவில் வைத்திருக்கிறேன். இது ஒரு இறுதி சடங்கு மற்றும் இரங்கலுடன் வரும் இழப்பு அல்ல; இது ஒரு கனவின் இழப்பு, என் எதிர்காலத்தைப் பற்றிய ஒரு பார்வை நொறுங்கியது. நான் நடந்து கொண்டிருக்கும் பாதை மறைந்துவிட்டது போல, குழப்பமான பிரமைக்குள் என்னை விட்டுவிட்டது போல. ஆனால் நான் வலுவாக இருக்கும்படி என்னிடம் சொல்லிக்கொண்டே இருந்தேன், மற்றவர்கள் என் போராட்டத்தைப் பார்க்க விடக்கூடாது. எல்லாவற்றிற்கும் மேலாக, சமூகம் என்னை பற்றி எதிர்பார்ப்பது அல்லவா?

பெரும்பான்மையான மக்களுக்கு கண்ணுக்கு தெரியாத போர்கள் எப்போதுமே வாழ்க்கையின் ஒரு பகுதியாக இருக்கின்றது, ஆனால் பச்சாத்தாபம் மற்றும் பாதிப்பு ஆகியவற்றை கண்ணாடி  மூலம் அவற்றைக் காணும் சக்தி நம் அனைவருக்கும் இருக்கிறது. இது நம் மறைக்கப்பட்ட வலி, பேசப்படாத கவலைகள், முறையற்ற அச்சங்கள் மற்றும் தேவையற்ற சிந்தனைக்கு பின்னல் ஒளிந்திருக்கிறது. எனவே, அதனை பற்றி நீங்கள் நம்பும் நபரிடம் அல்லது, ஆலோசகர், அல்லது மருத்துவரிடம் நீங்கள் திறந்து பேசுங்கள், உங்கள் போராட்டங்களைப் பற்றி பேசுங்கள், மேலும் அபூரணத்தின் அழகைத் தழுவுங்கள். அவ்வாறு செய்யும்போது, நம் கண்ணுக்கு தெரியாத போர்களை புலப்படும் பலங்களாக மாற்றலாம். இதே நிலைக்கு, பல நல்ல தளத்தையும் வழங்குகிறது, நம் உள் ஒளிந்திருக்கும் பேய்களை எதிர்கொள்வதற்கும், இந்த வலுவான மற்றும் ஆதரவான சமூகத்துடன் மேலே உயரவும் இதை ஏன் பயன்படுத்தக்கூடாது!

யாரோ ஒருவர் வெளியில் பார்ப்பதற்கு நன்றாகத் தோன்றுவதால், அவர்கள் நன்றாக இருக்கிறார்கள் என்று அர்த்தமல்ல. வலிமையான மக்கள் பெரும்பாலும் அமைதியாக யாருக்கும் தெரியாமல் போராடுகிறார்கள். நாம் பார்ப்பதை அடிப்படையாகக் கொண்டு மற்றவர்களை நாம் தீர்மானிக்கிறோம், ஆனால் வலி பொதுவாக மேற்பரப்புக்கு அடியிலே உள்ளது. மன ஆரோக்கியம் எப்போதும் அப்பட்டமாக தெரிவதில்லை; இது போலி புன்னகைகள், கண்ணியமான உரையாடல் மற்றும் 'நான் நன்றாக இருக்கிறேன்' என்ற சொற்றொடர் போன்று ஆரோக்கியமாக தோன்றும் திரைக்கு பின்னால் மறைக்க முடியும். மேற்பரப்பு முழு கதையையும் சொல்வதில்லை. மக்கள் அதனை அடியில் சுமந்து செல்லலாம்: குற்ற உணர்வு, அவமானம், அதிர்ச்சி, தனிமை, புறக்கணிப்பு, பாகுபாடு, மற்றும் உதவியற்ற தன்மை அல்லது அவர்களால் முடியாத எந்தவொரு மனநல பிரச்சினைகளும், யாருடனும் பகிர்ந்து கொள்ளத் தயாராக இல்லாத விடயங்கள் அனைத்தும்.

⃝    அவர்கள் எப்போதும் தங்களை வெளிப்படுத்திக் கொள்வதில்லை.

⃝    அவர்களுக்கு எப்படி அல்லது யாரிடம் வெளிப்படுத்திக் கொள்வது என்று தெரியாமல் இருக்கலாம்.

⃝    அதனால்தான் பச்சாதாபம் எப்பொழுதும் மிக முக்கியமானதாக இருக்கிறது.

நீங்கள் எவ்வாறு உளவியலில் சிறப்பு அறிவின் பங்களிப்பில்லாமல், உதவலாம் என்பது இங்கே:

➔ அவர்களிடத்தில் அக்கறையுடன் உண்மையாக நீங்கள் எப்படி இருக்கின்றீர்கள் என்று கேளுங்கள்

➔ அனுமானிப்பதை தவிர்க்கவும்

➔ குறுக்கிடாமல் அவர்கள் பேசும்பொழுது அவற்றைக் கேளுங்கள்.

➔ விரைவான திருத்தங்கள் மற்றும் தீர்ப்பளிப்பதை தவிர்க்கவும்

➔ அவர்களுக்குத் தேவையான போதுமான சௌகரியமான இடத்தை வழங்குங்கள்.

➔ பொறுமையாக இருங்கள், குணமடைதல் என்பது படிப்படியாக நடக்கும் ஒரு செயல்முறை, அதற்கு நேரம் எடுக்கும் என்பதைப் புரிந்து கொள்ளுங்கள்.

➔ மிகவும் சவாலான சூழ்நிலைகளிலும் கூட அன்பு மற்றும் மரியாதையுடன் நடந்துகொள்ளுங்கள். 

➔ அன்பான முறையில் உங்களுக்கு எது உதவும் என்று அவர்களிடம் கேளுங்கள்.

➔ ஒருவரின் பிரச்சினையை தீர்க்க நீங்கள் அவர்களை ஆதரிக்க வேண்டியதில்லை; அவர்களின் சூழ்நிலையை நீங்கள் ஒப்புக்கொள்ளும் பக்குவத்தை மற்றும் புரிந்துகொண்டு நடந்தாலே போதுமானது.

இந்த வழிமுறைகளை கடை பிடிப்பதில் நீங்கள் கடினமாக உணர்ந்தாள் முகப்பு பக்கத்தில் இருக்கும் " BOOK YOUR SESSION" என்ற எழுத்தை அழுத்தவும்.