WAITING FOR THE DAWN / விடியலுக்கான காத்திருப்பு
The people who were laughing and joking about me few hours ago are sleeping peacefully. By considering only their interests, I endure the long night and wait for the dawn. Humans are not everlasting, but night and morning are.
அதோ சில மணி நேரங்களுக்கு முன்பு என்னை பற்றி ஏளனமாக நகையிட்டு புரம்பேசி மகிழ்ந்துண்ட மனிதர்கள் நிம்மதியாக உறங்குகின்றார்கள்.
அவர்களின் நலன்களையே கருதி நானோ சகித்து நீள இரவினுல் சிக்கி விடியலுக்காக காத்திருக்கின்றேன்.
நிரந்தரமானது என்னவோ இரவும், விடியலுமே தவிர மனிதர்கள் இல்லையே.
