🎔 அவள் / SHE

 

அவள் எனும் சுவரம்

சட்சமமாய் செவியில் விழுந்து புவியில் பூத்த பிறை மொழியில்.

ரிடபமும் மென்மையானது மௌனத்தில் நீ பேசிய மொழியில்.

காந்தாரமாய்  காதுகளில் ஒலிக்கும் காலமும் மாலையில் மலர்ந்த புது கவியில்.

மத்திமமும்  சருக்கக்கூடும் மடியினில் உன் மழலை மொழியில்.

பஞ்சமும் விளங்கும் பத்தாம் தானமாய் காத்திருப்பின் மடியில்.

தைவதம் தெளிவுற்றது வரம் எனும் உன் தாய் தமிழ் தெய்வ வழியில்.

நீடாதமாய் நெஞ்சில் துடிக்கும் உன் குரல் நாட்களற்று நில்லாமல்.

உணர்ந்தேன் சுவரங்களின் ஏழு பதங்களை உன்னால் உன் எனும் என்னிடத்தில்!

வேண்டும்

வேண்டும், வேண்டும்  என் அன்புடையவளுக்காக நித்தம் நான் கவிதைகள் எழுதிட வேண்டும்! 

உறக்கத்தில் அவள் மூச்சுக்காத்து என் முகம் பட்டு நான் சுவாசித்திட வேண்டும்!

அதிகாலை சூரிய உதயமென, அவள் முகம் கண்டு நான் விழித்திட வேண்டும்!

அவள் சோம்பல் முறிக்கும் அழகினை நான் கண்டு ரசித்திட வேண்டும்!

இருவரும் தொழுகையில் நம் நாட்களை தொடங்கிட வேண்டும்!

அவளின் அன்பனைத்தும் கலந்திட்ட அன்னத்தை நித்தம் நான் ருசித்திட வேண்டும்!

காரணமின்றி சிறு சண்டைகள் இட்டு அன்பு பெருக்கிட வேண்டும்!

எவரிடமும் உன்னை விட்டுக்கொடுக்காத பெருமை எனக்கு மட்டுமே வேண்டும்!

எவரும் உன்னை யேசுகையில் அவருக்கு என் கோபம் நினைவிருக்க வேண்டும்!

நம் இல்லம் முழுவதும் உன் சாயளில் குழந்தைகளாக நிரம்பிட வேண்டும்!

உன் கோபமும் நான் புன்னகைக்க காரணமாகிட வேண்டும்! நம் கோபமும், நம் காதலுக்கு வலுவூட்டிட வேண்டும்!

உன் கனவுகள் அனைத்தும் நிறைவேற நான் காரணமாகிட வேண்டும்!

இந்நொடி போல் என் வாழ்வில் எந்நொடியும் உனை பாடிடும் வரம் வேண்டும்!

எந்நொடியும், என் காதல் குறைந்திடாதது. இதை நீ நிறைக்க உணரவேண்டும், அதை ரசித்து நான் மகிழ வேண்டும்!

தமிழுக்கும் இணை இருக்கின்றது இதை இவ்வுலகம் அறிந்திட வேண்டும்! அது, நான் உன் மேல் கொண்டிருக்கும் காதலே, இதை நீ ஏற்றுக்கொண்டுதான் ஆக வேண்டும்!

இவ்வரிகள் அனைத்தும் எனக்கானவளுக்காக மட்டுமே இதை நான் பதிவிட வேண்டும்! எனது பேராசையோ, இக்கவிதையை படித்திட உன் மனம், என் காதலில் மிதந்திருக்க வேண்டும்!

என் மரணமும் உன் மடியினில் நிகழ்ந்திட வேண்டும்!

இப்படிக்கு உன்னவன்.

மெய்மை

முண்டாசு கவிஞன் சிந்திய மையடி நீ கண்ணம்மா!

சாம்பல் என மணமாகும் சிந்தை நிலையில் நீர் என உன்னால் தணிந்தேனடி கண்ணம்மா!

நித்தம் தமிழ் சப்தம் கம்பத்தம் செய்தென் உன்னால் சொற்களிலடி கண்ணம்மா!

அனைத்தையும் அவதாந்தம் என மாற்றாக்கம் பதில் கூறாமல் புரிகிறாயடி கண்ணம்மா!

 விசை என வருடிய வருடங்களை  உந்தன் திசையை  தீர்வென தினங்களில் உணரவைத்தாயடி கண்ணம்மா!

மையிட்ட மெய்யடி நீ கண்ணம்மா இப்பொய்யுலகில்!

ஞானம்  எனக்கு நீயடி கண்ணம்மா

ஞாலத்தினுள் குதித்த குரங்கென மரம் தாவி விடிய மடிய ஓடிய கொடிய பிரப்பொன்று  பெற்றுண்டேனடி கண்ணம்மா!

அன்பெணும் வில் ஏந்தி அளர் நிறம் கொண்ட மலர்ந்திட்ட முகம்தனில் உயிர்பரிக்கும் இரு கரு பிறையின் அம்பானது மனித பரிமாணம் எனும் நஞ்சூண்டு நெஞ்சினுல் கொன்றதும் ஏனடி கண்ணம்மா!

ஞானம் எனும் உன்னை சேராவது வழியுண்டோடி கண்ணம்மா!!!

வதனம் 

விண்வெளி நிறம் கொண்ட கூந்தல்,

நட்சத்திரங்களாக மின்னும் முகப்பருக்கள்,

மெருகேற்றுகிறது உன் வதனத்தை மேலும் விதுவென!

விழிகவர் விது பெற்ற கிளவி...

அக்கரை சேர்ந்திருக்கவேண்டிய ஓடம் 

ஏன் இந்த மௌனம் எதற்கு இந்த மௌனம் என்று நான் காரணம் அறிய விரும்பவில்லை,

அதன் காரணம் என்னவோ என்றும்  கற்பனை செய்யவும் எனக்கு விருப்பமில்லை,
நீ அதனை என்னிடம் கூறவேண்டும் என்றும் இதை நான் கூறவில்லை,

இதை நீ வெறும் எழுத்தென்று எண்ணினாலும் , எந்நாளும் , என்னோடியும் உனையே எண்ணி வாழும் எனை நீ நம்பாவிடினும் , உனது கடினமான நேரங்களில்,

இருதய வேக துடிப்பினை மிதப்படுத்தவும், உன் தலை கோதவும், உன் கண்ணீர் கீழ் விழும் முன் அதனை தாங்கவும், உன் தோல் தட்டி உணக்காக மட்டுமே நான் இருக்கின்றேன் என உற்சாகப்படுத்தவும், உனை எனது தாயாகவும், சேயாகவும் கட்டி தழுவவும் , தாயென மாறி உன் சோகங்கள் மறந்து உனை உறங்கசெய்ய எனது இரு கரமும் , மடியும் என்னொடியும் உனக்கென மட்டும் இருக்கின்றது.

உனை எண்ணி பாட ஆழ்கடலை விட பெரிதென பல இருந்தாலும், கண்டம் கடந்த முட்டாள்தனமாகவும் இருந்தாலும் , உயிர் பெற்று மெய் கொண்டு உணர்ச்சி எனும் ஓர் காமம் கடந்த காதலாய்  உனையே சுவாசித்து இருக்கின்றதனை என்னோடியும் மறவாதே என் அணைத்துமானவளே.

ஆம் என் எழுத்துக்களால் உன் நான் மேல் கொண்டுள்ள அளவற்ற அன்பினை வெளிப்படுத்த இயலாது, அதன் காரணம் வெட்கமோ, நீயே உணரவேண்டும் எனும் ஆசையோ, காலம் உணர வைக்கும், காதல் புரியவைக்கும் எனும் நம்பிக்கையோ, இல்லை நம்மை சேர்த்த வெவ்வேறு உருவமும் , பெயரும் கொண்டு நீ அறியாமல் உனக்குள் மறைந்திருக்கும் கடவுளோ எவையாக இருப்பினும் என்னோடியும், எந்த தருணத்திலும், எந்த இடத்திலும், யார் முன்னிலும், நித்தமும் நதியென பெருகிக்கொண்டிருக்கும் என் காதல் எக்காரணத்தினாலும் குறையாது கண்மணியே.

உன் பெற்றோர் உன்னிடம் வைத்திருக்கும் பாசமும், நீ உன் தொழுகையில் வைத்திருக்கும் நம்பிக்கையும், உன்னிடம் உன் உடன்பிறந்தவநின் அன்பும், நான் வணங்கும் என் ஈசன் மற்றும் தேவி எனும் நீயும், மானிடர்களும், காலமும், இயற்கையும், ஏன் நீ என்மேல் வைத்திருக்கும் காதலும்  பொய்யென ஆன பின்னும், உனக்கான எனது அன்பின் அளவு கீழ் குறையாது கண்ணம்மா.

காத்திரு எதற்கும் காலம் வரும்

புன்னகையுடன் பூத்திரு உன் துஆ புனிதம்பெரும்

உனது பாரங்களை கொட்டிவிட்டு என் மனமும் நிம்மதி பெரும்

உனக்குள் ஒளிந்திருக்கும் கடவுளை முழுமையாக நம்பிவிடு அனைத்தும் உன் வசம் வரும்

எனக்கென இருந்தவனை உனக்கென உன்னிடம் கொடுத்துவிட்டேன், உனக்கென இருந்தவனையும் உனக்கே கிடைக்கப்பெற செய்துவிட்டேன், இருப்பினும் எனக்கென உனது அன்பினை மட்டுமே பெற பாதம் பணிகின்றேன் இந்த பாவபிறப்பும் புனிதம் பெற வேண்டி...

THE CANOE OUGHT TO HAVE REACHED THE SHORE

I am not interested in knowing the justification for this silence and the motive behind this silence, I would rather not contemplate the underlying causes. And this is not intended to prompt you to share your thoughts.

Even if you consider this merely writing, each day, I will live thinking of you. Even if you are skeptical, in your moments of hardship, calm your heart's beat by bowing your head, holding back your emotions before tears fall. I am solely present to provide a supporting shoulder and a soothing hug, like a mother and sister would. My two hands, lap, and heart are exclusively yours to nurture, comfort, and soothe your soul.

Despite many reasons beyond the deep ocean to sing about you, even if it's transcontinental nonsense, A love that has brought significance to my life, a love that transcends physical desire, a love that fills my lungs with your presence. Please, do not forget me ever, my dear.

Undoubtedly, my writings fail to capture the infinite love I possess for you. The explanation for this is modest, the desire to feel for yourself, the trust that time will bring awareness, and love will impart comprehension, or the God who resides within you, unrecognized, with varying images and names that have united us, Nonetheless, at any moment, in any location, in the presence of anyone, My devotion, which is ever-growing like a river, will not subside for any reason, sweet heart.

The parental love you receive, the faith you hold in your prayer, the fraternal love you share, the love you have for me, my esteemed Lord and Goddess, you, the people, time, nature, and the love you have for me. Even if all these turn out to be an illusion, my love for you will never diminish, dear.

Wait, everything unfolds in due time, bloom with a vibrant smile, may your dua receive divine blessings.

Cast your burdens on me, so that my mind can attain some peace.

Have complete faith in the God residing within you and all things will fall into place.

I have already surrendered myself to you and made available to you what rightfully belongs to you. Nonetheless, my endeavor is solely to receive your love in return, in order to sanctify this imperfect existence...

அண்டத்தின் ஆழ் இருள்

 

உறங்கி கண்விழித்து எழும் நொடிகள் அனைத்தும் அண்டத்தின் வெவ்வேறு மூலைகளில் ஒளிந்திருக்கும் திசையரியா முட்டுசந்துக்களில் அரவணைப்பில்லாது இருளில் தவித்த நொடிகளிலும் அதிகமாக துடித்ததொரு எண்ணம் அது அவள், அவள் மட்டுமே. அதுவே எனை அவ்விருளிலும் இழுத்துச்சென்றது அவள் திசையை நோக்கி, அவள் பாதம் அடைந்திட்ட பிறகே புரிந்தது நான் நிரந்தரமாக  துளைத்தது என்னையே தவிர திசையை இல்லை என்று...

ஆழ்கடலுள் மூழ்கிய பொக்கிஷங்கள்

அன்றொரு நாள் வருடங்களுக்கு முன்பு முன்நிறுத்தியது அவளை மனம் நொந்து ஆறுதலுக்கு அலைந்திட்ட நேரத்தில் என் முன், அன்று உணரவில்லை அவள் என் உணர்வெல்லாம் அவளாக மாற்றும் மந்திரத்தன்மை கொண்டவள் என்று. ஆம் நிகழ்ந்தது, ஆழ்கடல் மற்றும் ஆண்டுகள் கடந்தும் என் வாழ்வாக திகழ்ந்தது, பெரும் சூழலிலும், வெள்ளப்பெருக்கிலும் அவள் அன்பெனும் நங்கூரத்தினால் தனித்து மிதந்தது, தத்தளிக்கும் தருணத்திலும் தோன்றியதில்லை கரைசேர்ந்திடுவோமா என்றொரு எண்ணம். கண்டம் கடந்தும் கம்பீரமாக மிதந்த அன்பு, ஓர் சிறிய அம்பினால் ஏற்பட்ட துலையினால் தண்ணீருக்குள் மூழ்கியது, சுமந்து வந்த ஆயிரக்கணக்கான போக்கிஷங்களுடன்...

ENDLESS MEMORIES / நிறந்திரமான நினைவுகள்

Endless life sparks a thousand desires, and a stateless relationship treasures endless memories.

நிறந்தரமற்ற வாழ்விற்கு ஆசைகள் ஆயிரம், நிலையில்லா உறவிற்கு நினைவுகள் நிறந்திரம்.

MISSING HEART / துளைந்த இருதயம்

நூறு மதியின் வெளிச்சம் கொண்ட உனது கண்கள் கண்டிட வழியுண்டோ துளைந்து போன என் இருதயத்தை.

Can your radiant eyes, shining with the light of a hundred moons, guide me to my heart's rediscovery!

SHE ASKED ME ONCE WHAT WILL YOU DO IF I LEAVE YOU?

I'm an overthinker, She asked me once, 'What will you do if I leave you?

I shared with her that I've found profound love for my girlfriend, who's deeply connected to you. You may be lost to me, but she will forever be mine. Additionally, she had no interest in it.

She asked me once again, 'What will you do if I leave you?

I repeated to her, (for her satisfaction) I treasure her more than anything else, She was my soulmate from the moment she acknowledged my love and was cherised as my girlfriend. Under these conditions, how can she be my girlfriend after she abandoned me?

Even I am unable to dissociate her from my being in any situation. Because the word girlfriend here means, It is my endless love that I have for her.

ஒருமுறை என்னிடம் கேட்டால் நான் உனக்கு கிடைக்கவில்லை என்றால் என்ன செய்வாய் என்று?

நானோ overthinker , அவளோ ஒருமுறை என்னிடம் கேட்டால் நான் உனக்கு கிடைக்கவில்லை என்றால் என்ன செய்வாய் என்று?

கூறினேன் அவளிடம் நான் காதலிப்பது உன்னுள் இருக்கும் என்னவளை தான், நீ எனக்கு கிடைக்காமல் போவதற்கு வாய்ப்புள்ளது, ஆனால் அவளை என்னிடம் இருந்து திரும்பி பெற அவலினாலே முடியவில்லை, அதில் அவளுக்கு விருப்பமும் இல்லை என்று.

மீண்டும் ஒருமுறை என்னிடம் கேட்டால் அவலும் உன்னை துறந்து சென்றால்  என்ன செய்வாய் என்று? 

மீண்டும் கூறினேன் அவளிடம், (அவளின் திருப்திக்காக) நான் அவள் எனும் அனைத்தையும் அனைத்திற்கும் மேல் காதலிப்பது என்னவளை தான், அவள் என் உள் நுழைந்து என்னவள் எனும் பெயர்பெற்ற நொடி முதல் அவள் என்னவள், அப்படி இருக்கையில் அவள் என்னை துறந்து சென்ற பிறகு அவள் எப்படி என்னவளாக இருக்க முடியும்!!!  

ஆனால், என்னவளை என்னுள் இருந்து என்னால் கூட எந்நிலையிலும் பிரிக்க முடியாது ஏனென்றால் இந்த இடத்தில் என்னவள் எனும் சொல்லுக்கான அர்த்தம் நான் அவள் மீது கொண்டுள்ள என் உணர்ச்சிகள் ஆகும்.

குமரிகண்டத்துக்காரிகை

குமரிக்கண்டம் வாழ்  குங்குமப்பேரழகி,  அலை கடல் ஆள் அழகி, இந்தியபெருங்கடல் கடந்து உள்ளம் கொள்ளை கொண்ட வீரதமிழ் அழகி, அன்னை குணம் கொண்ட மகள் அழகி, உடன் இருந்து நல்வழி நடத்தும் நற் தோழி அழகி. நான் மனம் மகிழ்ந்து புன்னகைத்திட காரணமாகி என் உள் நிறைந்திருக்கும் வெண்ணிறத்தழகி, வெண்மையென பரந்திருக்கும் உன் மனதினுள் எக்காலமும் கரைப்படிந்திடாதடி அன்றும், இன்றும் என்றும் கன்னிறைந்திருக்கும் காரிகையே...

சிங்களத்தாய் மகள்

முண்டாசுகவிஞன் எழுத்துகளும் மாண்டுபோனதடி என் மனம் காவர்ந்த சிங்கள தமிழ் த்தாயின் திருமகள். உனை போற்றி பாடிட எழுதில்லாது கண்டம் கடந்து நின் முழுமதி கண்டு துள்ளித்திரிந்திட்ட மனமும் அடங்கிடும் முன்பே அதிர்ந்து துவண்டு போனதும் ஏனடி!? 

THE EYE LANGUAGE / பிறை மொழி

The words that fall through your petals are squandered by the slogan of your two crescent iris.

உன் இதழ்வழி விழுந்திடும் தமிழ் வித்துக்கள் வீண்போகின்றன உனது இரு கரு பிறை பேசும் பொன்மொழிகளால்.

THE UNWRITTEN POEM

By virtue of your mother's blessings, your captivating Sri Lankan Tamil has enthralled me profoundly. Whenever I think of writing about you, I realize that you are an unwritten poem, and I am unable to encapsulate your essence. 

Nevertheless, I am eternally proud and blissful to be the sole individual who has internalized and realized that poem and possesses the gift of making it known to the world.

முடியாதொரு கவிதை

உன் அன்னை அருளால் சிங்கள தமிழ் கொண்டு காந்தமென என் மனத்தினை  கவர்ந்திட்ட ஈழத்தமிழ் தெரிவை தேவதையே, உனை பற்றி எழுத நினைக்கும் பொழுதுகள் அனைத்தும் எழுதிட முடியாது என்று எண்ணி தவிக்கிறேன் , நீ எழுத்தில்லாத கவிதை என்பதனால்.

இருப்பினும் நித்தம் நொடி தவறாது பெருமையும், பேரின்பமும் கொள்கின்றேன் அக்கவிதையை நான் மட்டுமே உள் உருகி உணர்ந்திட்டு, அதை உலகோங்க செய்யும் வரம் பெற்றவன் எனும் பெருமிதம் கொண்டு.

COMFORT / ஆறுதலுக்கு ஓர் அன்பு மானுட மனங்களின் அடிப்படை தேவை

 

Knowing that she is waiting for me alleviates the sadness of being separated from the person dearest to my heart.

மனதிற்கு மிக நெருக்கமானவள் தொலைதூரத்தில் இருக்கின்றாள் என்ற வருத்தத்தை போக்குகிறது எனக்காகவே அவள் அங்கு காத்திருக்கிறாள் எனும் ஆறுதல்.

ALLEVIATED PAIN / ஆறுதலுக்கு ஓர் அன்பு மானுட மனங்களின் அடிப்படை தேவை

 

The pain of knowing that the one close to my heart is far away is alleviated by the comfort that she is waiting there for me

மனதிற்கு மிக நெருக்கமானவள் தொலைதூரத்தில் இருக்கிறாள் என்ற வருத்தத்தை போக்குகிறது எனக்காகவே அவள் அங்கு காத்திருக்கிறாள் எனும் ஆறுதல்.

CONCERN FROM A ANOTHER SHORE/ அக்கரை இருந்து இக்கரை வரை வரும் அக்கறை

Every day, the cloud laughs loudly by referring to me as a fool, while I happily receive her affection from my rooftop without any blemish from the shore.

நித்தம் எனை பார்த்து அந்த மேகம் சத்தமிட்டு சிரிக்கின்றது இவனோ மூடன் என்று, அக்கரையில் இருந்து கறையில்லா அவளின் அக்கறையை என் வீட்டு மொட்டை மாடியில் இருந்து நான் பெற்று மகிழ்ந்திட.

RADIANT SMILE THAT SHINE LIKE A RAIN / மழையென பொழியும் புன்னகை

சாரல் சுகம் தனில் மழையென பொழியும் உன் புன்னகை நில்லாது பொழிந்திட வழியுண்டோ!

Is there a way to keep your radiant smile shining like rain that never stops!

அக்கரை இருந்து இக்கரை வரை வரும் அக்கறை

நித்தம் எனை பார்த்து அந்த மேகமும் சத்தமிட்டு சிரிக்கின்றது இவனோ மூடன் என்று, அக்கரையில் இருந்து கரையில்லா அவளின் அக்கறையை என் வீட்டு மொட்டை மாடியில் இருந்து நான் பெற்று மகிழ்ந்திட.

ஆறுதலுக்கு ஓர் அன்பு மானுட மனங்களின் அடிப்படை தேவை

மனதிற்கு மிக நெருக்கமானவள் தொலைதூரத்தில் இருக்கின்றாள் என்ற வருத்தத்தை போக்குகிறது எனக்காகவே அவள் அங்கு காத்திருக்கிறாள் எனும் ஆறுதல். 

பொறுமை பெற முடியாததையும் பெற்றுதரவள்ளது

வாழ்வு எனும் வெவ்வேறு நரகத்தின் முட்டுடச் சந்துக்களில் சிக்கிக் கொண்டு தவிக்கும் பிறப்புகளுக்கு இறைவன் பொறுமை எனும் ஓர் பாதை அமைத்து, ஒன்று சேர்த்து அவனிடத்தில் சேரச் செயகின்றது.

அக்கரைப்பரப்பில் இருந்து தாக்கிய அ(ம்)ன்பு  

இத்தனை வருடங்களாய் எத்தனை  வேறுபட்ட பிறப்புகளை கடந்து இருப்பேன், அதில் எத்தனை முறை அப்பிரப்புகளின் அ(ன்)ம்பிற்கு தெரிந்தே இறையாகிருப்பேன். இருப்பினும் அக்கரைப்பரப்பில் இருந்து தாக்கிய அ(ம்)ன்பு ஒன்றினால் மட்டுமே என்னை நிலைகுலையச் செய்ய முடிந்ததும் ஏனோ! அத்தனை அம்புகளால் உண்டான இரத்தகாயங்கள் அனைத்திற்கும் அதே ஓர் அ(ம்)ன்பினால் பிணிநீக்கம் நான் பெற்றதும் ஏனோ!

இருப்பினும் அந்த ஓர் அ(ம்)ன்பினாலே மறுமையும் கிடைக்கப்பெற ஏக்கமுறுகிறது என் வடு.

வண்ணங்களின் வாழ்க்கை

வெண்மைக்கு எதிரான உனது கருவிழியின் கவர்ந்திழுக்கும் கருமை

மந்தமாக இருக்கும் உன் மனநிலையின் நீளம் 

தங்கம் என ஜொலிக்கும் உனது புன்னகை

வானவில்லாய் நிறைந்திருக்கும் உனது மகிழ்ச்சி

சோகத்தின் இருள்

உணர்ச்சிகளை செழித்து வளரும் பச்சை தளிர்கள்

மீண்டும் மீண்டும் உணர்த்துகின்றது நாங்கள் உயிருடன் இருக்கின்றோம் என்பதை

உயிருடன், நிறங்கள்.

நினைவுகள்

உனது இரு கரு விழி வழி என் மனதினுள் காதலை விதைத்தவளும் நீயே

கனவுகளை மாய்த்து கல்லறையாக்கி நினைவுகளாய் மாற்றி போனவளும் நீயே

கரைக்கின்றேன் எனது கனவுகளை கண்ணீரில்

எனினும் நினைவுகளை!!? 

காதல் எனும் புத்தகம்

நீ மற்றும் நான் இணைந்து எழுதிய நாம் எனும் புத்தகத்தில் இருந்து சிந்திய காதலை பாதை வழி யாவும் திரும்பி பார்த்தபடியே நடையிட!

அடைமழைக்கு பின்னான மோனமெனும் புதிய பக்கங்களாய், அதில் நீ காவிதைகளாய், நான் நில்லாது எழுதிட!

உயிர்பெற்றதோ நம் காதல் புத்தகமென இந்த உயிரற்றவனின் உயிர்மெய் எழுத்துக்களால்...

கொல்லாமல் கொல்லும் நினைவுகள்

பார்க்கும் திசை எங்கும் உன்னுடன் நடந்த சுவடுகள்,

கேட்கும் பாடல் யாவும் உன்னுடன் இருந்த நினைவுகள்,

சிரிக்கும் சத்தம் யாவும் உன்னுடன் கடந்த நொடிகள், 

நித்தம் நீங்காது நெஞ்சினில் நஞ்சென கொல்லாமல் கொல்லுதடி கண்மணி.

முடிந்திடாதது காதல்

வருமா என்றொரு சந்தேகம், வந்தபின் இதுவரை உணராதொறு உற்சாகம்.

கண்டபின் அமைக்க மறக்கும் கண்கள், காதல் கொண்ட பின்பும் கூற தயங்கும் பெண்கள்.

காதலை உணராதவர்  யாரும் உண்டோ இவ்வுலகில்! காதலை முழுமையாக அறிந்தவரும் உண்டோ இவ்வுலகில்!

எழுத எழுத முடிந்திடாததும் காதல், எழுத்தில் முடிந்திடாததும் காதல். 

ஏனடி சதி!!!

என் ஆயிரம் ஆண்டுகள் பழமையான இருதயத்தை, புதிப்பித்து பிரிந்து சென்றதும் ஏனடி சதி!?

நீயே விடை!

இக்கனத்தை போலே இன்பமேது கூறடி

 எக்கணமும் உன் பாதம் பணிந்திட வழி கூறடி

 கவிதைகளா காவியா எனும் கேள்விக்கும் விடை நீயே கூறடி.

ஏக்கம்!

நித்தம் தொடர்ந்தேன் உன்னை நிழல் என சத்தம் இல்லாது சவம் துறந்தாய் நீ வரம் என.

இருப்பினும் நித்தம் தொடர்கின்றேன் உன் நிழலினை நினைவுகளால்.

அவள் எனும் கவிதை!

அவளை பற்றி எழுதும் பொழுது அனைத்தும் எண்ணுகின்றேன் அவள் எழுதில்லாத கவிதை என்று.

இழப்பு

நான் நீ என்றும், நீ நான் என்றும் என்னி உன்னுள்  மறைந்திருந்த என்னை, என்னுள்  மறைந்திருந்த உன்னை சேர்ந்தே இழந்தோம்  பிரிவதற்காக நாம் எனும் சொல்லின் அர்த்தம் உணராது. 

நான் மற்றும் நாம் இழந்தோம் நாம் எனும் சொல்லின் அர்த்தம் உணராது.

அழுகை நிறைந்த அழகிய சேமிப்பு

எதிர்பார்பற்ற, எதார்தமுற்ற சந்திப்பு  அதிர்ச்சியில் இருதய வேக துடிப்பு,

எவரேனும் பார்த்துவிடுவார்களோ என்ற அச்சம், வசியம் கொண்ட கண்களும் வெளிக்கொண்ட கூச்சம்,

வேகமாக நடை கொள்ள கூறும் மனம், வெட்கம் ஆக இடை அசையாது நின்ற பிணம்,

எண்ணம் எனும் கடற்கரையில் கைகோர்த்து பொடி நடையாக நீண்ட தூரம்,

மணி கணிக்கில்லாது கொண்ட உரையாடல், நொடியிலே புன்னைகைக்க தூண்டும் பகிர்ந்த புகைப்படங்கள்,

மேலும் திட்டமிட்டது எதர்ச்சியாக புன்னகை அதிகரிக்க செய்யும் ஒரே வண்ண உடை,

கண்ணீர் விழவைக்கும் இன்பம் எனும் ஈர்ப்புண்ட கிரகங்களாய் தருணங்கள்,

ஒளி உணராது திரியென எரிந்த கசப்பெனும் மருந்துண்ட நாட்கள்,

சாதனம் என மறந்து உணர்ச்சிகளை பகிர்ந்துகொண்ட பகிர்ந்த பரிசுகள்,

ஒரு நொடி பார்வைக்கு மைல்கள் கடந்த காலம்,

காலம் பாராது செய்தி மற்றும் அழைப்பிற்காக காத்திருந்த காலம்,

கண்ணீரென நிறுத்த மறுக்கும் வரிகள், உளியென உன்னுள் இருந்த நொடிகள்,

உணர்த்தியது பெயர்ச்சி பரிசாக வழங்கியது முதிர்ச்சி,

உணர்த்துகின்றது, காதல் எனும் பெயர் கொண்டு நான் எனும் பிறப்பு கொண்ட ஓர் உணர்ச்சியின் "ஆழமான அழுகை நிறைந்த அழகிய சேமிப்பு"...

தலைப்பு செய்தி 

முதல் பக்க தலைப்பு செய்தியாக நீ எழுதியது இறுதி பக்கத்தில் அச்சிடப்பட்டது.

தலைப்பு செய்தி விளையாட்டு செய்தியாக.

களவுபோன தானியங்கள்

குலுக்கைகளுள் விலைபோகா அடைத்து வைக்கப்பட்டிருந்த தானியமாய் என் கவிகளை களவு செய்தாயோ கணங்களில் உன் கண்களால் வெண்புறாவென

களவு செய்தாய் விழியால் என் விதி வழி மறித்து.

மேகத்தில் மறைந்திருந்த பிறை 

வழி கண்டு கடந்தேன் நான்  நட்சத்திரங்களின் ஒளியில் மேகத்தில் மறைந்திருந்த நீயோ வந்தாய் நிலவென வெளிச்சம் கொண்டு பாதையரியாது இருளில் துளைந்த என்னை பகளிடம் கொண்டு சேர்க்க.

இருப்பினும் விருப்பமில்லை சேர உன்னை சேரா!

சதி, சவமே சிவம் நீயற்று 

நெருக்கம் கொண்டேனோ சதி என்னை அறியாமல் என்னுள் நிறைந்த உன்னை நேசிக்க

 நிதம் நொடி தவறாமல் யோசிக்கின்றேன் மறுமுறையுண்டோ என உன் சத்தத்தினை சிந்திக்க

 உன் விருப்பம் ஏற்று வழி மரித்தேன் உன்னை சிவாசிக்க

முட்டாள் மறந்தேனடி சதி வெறும் சவமென்று நீயற்று இந்த கூட்டினை யோசிக்க

இருப்பினும் விரும்புகிறேன் உயிர் விட விருப்பத்துடன் விருப்பமுற்றதால், இவ்வரியும்  வீணென்று உணறுவதால்.

அம்பகம் எனும் அ(ம்)ன்பு

நிதம் எனது தினம் புலர்கின்றதோ பூபாலமாய் பூஜா உனது அம்பகம் எனும் அம்பினால்.

புதிய புராணம் 

அனுபவம், அவமானம், துயரம், மனஅழுத்தத்தின் ஆழம், போன்ற கடலெனும் கோபமும் கோடி லாபம்,

பின்பு அறிந்து, புரிந்தேன் உன்னால் காரணம் என்னும் பாடம்!

தெளிந்தேன் சதி உன்னால் மனம் என்னும் மடம்!

முதற்காரணம் பிரிந்தாய் உயிர் உடல் என்னும் ஜடம்!

ஏன் மறுபிறப்பெடுத்து மீண்டாய் சேரவோ என்னிடம்!

இருப்பினும் உன் பாதம் பணிந்தேன் பார்வதி புதிய புரானமாய்.

 புதிய புராணம் எனும் புத்தகம் நீ சதி!

காற்று வெளியிடை கண்ணம்மா 

காற்றானவள் உன்னை வெளிவிடா மடியும் வரம் கிட்டுமோ!!

மறைந்த நிறம் ஒன்று

அவள் அவளது விருப்பமான நிறத்தை கூறினால், அந்த தருணத்தில் மற்ற நிறங்கள் மறைந்து போனது.

ஆயினும் தற்பொழுது வருத்தமளிக்கின்றது மறைந்தது நிறங்கள் மட்டுமல்ல என்று நான் உணரும் நொடிகளில்.

இயற்கை

வெண்மையை தனது நிறமாகவும் குணமாகவும் கொண்ட  இரு மனங்கள் இணைந்து காதல் எனும் உணர்வை பொழிந்திட பிழைக்கின்றது மாண்ட உயிர்.

இயற்கை காதல் "இயற்கையின் குருதியை சேமிப்போம்".

கடலெனும் கண்கள்  

இனிமை தனிமையென தொடர்ந்த தினங்களை கணங்களில் கரைத்தாய் கடலென கண்களால்.

வித்தொன்றின் எழுச்சிக்காகவோ!!!

நீரே நீர் 

உரம் எனும் உணர்வுகளுடன் நான்,

சிங்கள "தமிழ் வித்து" னவலை மனம் எனும் மண்ணில் விதைத்து,

காதல் எனும் வேர் விரிந்து,

அன்பெனும் கிளைகள் படர்ந்து,

மகிழ்ச்சி எனும் பூ மலர்ந்த,

விருட்சமாய் வடிவுர விரும்புகின்றேன் நீர் எனும் உன் பதிலை எதிர்பார்த்து.

தனிமை எனும் பாலைவனத்தில்!

மனத்திரை படம் 

மனம் என்னும் திரையில் வருடங்கள் கடந்தும் காட்சிக்குரியதாகிறது நீ எழுதி, இயக்கிய எனது சரிதை.

நமசிவாய 

இணையத்தில் இணைந்த நல்லுறவுக்கான அடையம்,

ஊக்குவிக்கின்றாய் அழிப்பதற்கு தடையம்,

காவியில் தொலைந்த பிறகும் உடுத்த அழைக்கின்றாய் வண்ணங்களாக உடையும்,

இதழ் வழி அழிக்க முயல்கிறாய் என் தாய் தமிழ் இலக்கியங்களையும்,

மறந்து தொலைந்து போக செயகின்றாய் எனது திசைகளையும்,

நரம்புகளின் உள் வெள்ளப்பெருக்கடுத்து ஓட செய்கின்றது உன் நினைவால் நதியென உன் குருதியும்,

நான்கு இருள் அறையும் வெளிச்சம் பெற செய்கின்றது உனது இரு கரு பிரையும்,

 எதற்காக இந்த உறவு போன்ற பல கேள்விகளுக்கு அறியவில்லை நான் இன்னும் விடையும்,

இருப்பினும் எந்த நிலையிலும் மனம் மயங்கா,

"மகாதேவா" என்று ஜெபித்தே என் அனுதினம் நிறைவடையும்.

உன்னுள் இருக்கும் என்னுள் இருக்கும் உன்னை தேடி என்னை தேடி வந்தேன் நாடி!

பிறை

கருங்கூந்தல் காட்டில் பாதையரியா துளைந்த நான் அறிந்தேன் அக்கன்னியின் இரு கரு பிறையின் வெளிச்சத்தால்.

அவள் இரு கரு பிறையின் அன்னையானவள்.

தமிழ் வித்து

உன் இதழ் வழி விழுந்திடும் "தமிழ் வித்து" க்கள் வீண்போகின்றன உனது இரு கரு பிறை பேசும் பொன்மொழிகளால்.

பிறந்தநாள் வாழ்த்துக்கள்

அக்கரைகண்டத்தின் அக்கரைப்பற்று கண்ணம்மா

பூமியின் தென்முனையைச் சூழ்ந்திருக்கும் ஒரு கண்டமும் தீ தழும்பிட தூண்டுதடி உன் இரு விழியின் அசைவால்

கருமை நிறைந்திட்ட மாலையே மலை அழகுடன் வலைந்துநிற்கும் கரும்புருவமோ டி பொன்னம்மா

 பிறை முக மத்தியில் கண்டேநடி கண்ணம்மா என் மனக்குறுறல்களும் மணக்கும் சந்தனமென மாற மருவமெனும் உன் மூக்கின் முனையால்

சாத்திரம் பேசுகிறாயோ பொன்னம்மா உன்னவனிடம் உனது சூத்திர மொழிவழியில் நான் கண்டங்கே மயங்கிட.

சங்கொன்றை தேடிட கண்டேநடி கண்ணம்மா உனது கடல் அலைகளின் அசைவினில்,

காத்திருப்பேனடி பொன்னம்மா நீ கடுங்கோபம் கொண்டு பொங்கிடும் அழகினையும் ரசித்து அனைத்திட.

பாட வார்த்தைகள் உண்டோடடி என் அம்மா இதற்குமேல் உன் புகழ் பாடிட

பிறந்தநாள் வாழ்த்துக்கள் அடி என் குண்டம்மா நீ குலுங்கி சிரித்திட...

என்றும் உன் காதலுடன் நான்.